„Moje 76-letnie ręce wyciągnęły z rzeki związane ciało. On żył… i okazało się, że to zaginiony milioner, którego szukała cała Hiszpania.
Stăteam lângă patul de spital al fiicei mele, ținând-o strâns de mână, când doctorul a spus: „Căzătură a fost gravă. S-ar putea să nu se mai trezească.”
Siedziałam przy szpitalnym łóżku córki, mocno trzymając ją za rękę, gdy lekarz powiedział:– Upadek był poważny. Może się nie obudzić.
La înmormântarea soțului meu, nora s-a aplecat spre mine și mi-a șoptit:„Nu irosi lacrimile… o să-ți trebuiască atunci când casa asta nu va mai fi a ta.”
Na pogrzebie mojego męża synowa nachyliła się do mnie i wyszeptała:„Nie marnuj łez… jeszcze ci się przydadzą, kiedy ten dom przestanie być twój”.